Kontakt

Cyprian Strużyński

Spis treści
Cyprian Strużyński
Cyprian Strużyński cd
Cyprian Strużyński cd2
Wszystkie strony

Niestety w tymże historycznym dla rodziny Strużyńskich 1861 roku spotkało ich wielkie nieszczęście - 07.04.1861 r. umiera ich pierworodny syn Jan Leon. Po przeprowadzce rodziny do nowo wybudowanego dworku wkrótce przychodzą na świat kolejne dzieci Cypriana i Matyldy, a mianowicie: 22.05. 1862 r. Stefania Franciszka, a w rok później, 31.05. 1863 r. syn Felicjan Antoni.

W lutym 1863 r. Cyprian Strużyński zostaje zgłoszony przez grupę mieszkańców miasta na prezydenta Sandomierza. Niestety, kandydatura nie znajduje uznania w oczach władz carskich, i prezydentem miasta, po przeszło półrocznym wakacie (22.07.1863r.), zostaje kandydat z Opoczna Onufry Milczarski, który jest prezydentem naszego miasta do 1871 roku. Natomiast Cyprian Strużyński do grudnia 1864 r. pełni dalej obowiązki radnego sekretarza magistratu, a potem przechodzi do pracy w Urzędzie Powiatowym Sandomierskim jako sekretarz biura naczelnika powiatu. Na stanowisko zwolnione przez Cypriana Strużyńskiego w wyniku przeprowadzonego konkursu zostaje wybrany burmistrz Koprzywnicy Józef Słomczyński, późniejszy prezydent Sandomierza w latach 1875-1885.

Zmiana miejsca pracy jest dla Cypriana nie tylko awansem zawodowym, ale również i finansowym. Pozwala to mu na w miarę dostatnie życie coraz liczniejszej rodziny. Z tych też chyba względów postanawia w 1864 roku wybudować kolejny dom dla swojej licznej rodziny. Ten drewniany dom przy ulicy Zamkowej istniał do początku lat 70-tych XX wieku, a dzisiaj pozostał w naszej pamięci jedynie na fotografiach. Jedną z nich wykonał znany sandomierski fotografik pan Zbigniew Puławski. Natomiast dworek z oficyną na Przedmieściu Zawichojskim szybko się zapełnia kolejnymi dziećmi: 07.09.1864 r. przychodzi na świat córka Maryanna Karolina, 18.07.1866 r. córka Kamilla Anna, a potem kolejno syn Szczepan Jarosław urodzony 19.12.1867 r. Niestety, w międzyczasie - 05.01.1867 roku w wieku czterech lat umiera syn Felicjan Antoni.

W rok po wybudowaniu drugiego domu dla swojej rodziny Cyprianowi Strużyńskiemu umiera w wieku 76 lat ojciec Wojciech. Miało to miejsce 14.01.1865 roku. Wojciech Strużyński był synem Sebastiana i Anny, urodził się w Kleczanowie i od co najmniej 1830 roku mieszkał w Sandomierzu. Był długoletnim (od 09.10.1831 roku) urzędnikiem sandomierskiego magistratu. Pozostawił po sobie czwórkę dzieci: Michalinę, lat 36, zamężną z urzędnikiem z Radomia, Lucyana, lat 32 - właściciela apteki w Wąchocku, Cypriana, lat 31 - urzędnika w Sandomierzu i Leona, lat 28 - właściciela apteki w Opatowie.

W 1869 r., Cyprian Strużyński wspólnie z naczelnikiem powiatu Gołubowem, doktorem Teofilem Szpotem oraz budowniczym powiatowym Janem Lassotą zakłada Ogród Spacerowy za kościołem reformackim pod wezwaniem św. Józefa ( dzisiejszy Park Miejski między ulicami Mickiewicza i Słowackiego).

W 1870 roku (02 stycznia) przychodzi na świat syn Jan Antoni, natomiast pod koniec roku - 02.12.1870 r. umiera w wieku lat trzech syn Szczepan Jarosław. W następnych latach przychodzi na świat jeszcze trójka dzieci: Emilia Anna ur. 02/14.07.1871 r., Stanisław Roch ur. 03/15.08.1873 r. i Anna Mariana ur. 03/15.07.1875r.

W 1872 r. Cyprian Strużyński inicjuje prace przy wybrukowaniu ulicy Zawichojskiej. Jako materiał budowlany do wykonania bruku na tej ulicy posłużyły kamienie wydobyte z fundamentów dawnego kościoła panien benedyktynek.

W 1876 r. na pochyłym wzgórzu pomiędzy klasztorem Marii Magdaleny a dawną Bramą Krakowską, przy obecnej ulicy Zamkowej Cyprian Strużyński wybudował kolejny dom - murowany, piętrowy, mieszczący w sobie zarząd Komory Celnej (M.Buliński "Monografia miasta Sandomierza" str. 428). Postawił go na działce kupionej od Magistratu sandomierskiego w grudniu 1867 r. Budynek ten niestety nie przetrwał do naszych czasów. Obecnie jest tu parking (poniżej kamienicy ul. Zamkowa 10) z pięknym widokiem na Zamek, Wisłą i kościół św. Jakuba.

W 1878 roku (15/27 października) opuszcza dom rodzinny najstarsza córka Jadwiga. W wieku 18 lat wychodzi za mąż za 26-letniego Maksymiliana Zalewskiego - właściciela majątku Rzeczyca Mokra. W rok później (14/26 października) wychodzi za mąż w wieku 18 lat druga córka Stefania Franciszka. Jej mężem jest Antoni Czapczyński, lat 32 syn Augustyna i Franciszki z domu Skórczyńskiej, właściciel majątku Trzebiesławice w gminie Łoniów. W 1881r. powstaje w Sandomierzu Towarzystwo Straży Ogniowej. Działka, na której posadowiono budynek Straży Ogniowej graniczy z posiadłością Cypriana Strużyńskiego przy ulicy Zawichojskiej 2. W tym też czasie Cyprian Strużyński inicjuje położenie kanalizacji miejskiej przy ulicy Katedralnej oraz przy ulicy Zawichojskiej.

W połowie 1882 r. (25.06/07.07) w wieku 12 lat umiera nagle syn Jan Antoni, uczeń sandomierskiego progimnazjum. Rok później 21.05/02.06.1883 r. wychodzi za mąż w wieku 17 lat trzecia córka Kamila Anna. Jej mężem jest Stanisław Kotowski, lat 29, syn Aleksandra i Teofilii z domu Sawickiej, właściciela majątku Romanówek w powiecie Krasnystawskim. Świadkami na ślubie byli: Wawrzyniec Kukliński, lat 36, profesor prawa w Sandomierskim progimnazjum i Józef Słomczyński, lat 54, prezydent miasta Sandomierza.

W 1887 roku Cyprian opracowuje dane statystyczne do opisu miasta i powiatu sandomierskiego, zamieszczone w tomie X "Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego" (str. 268).

W latach 1889-1895 zawierają związki małżeńskie pozostałe dzieci Cypriana i Matyldy: Marian Synezjusz z Bronisławą Pstruszyńską, Tadeusz Filip z Wandą Gałecką, Stanisław Roch z Marią Marczewską, Emilia Anna z Józefem Brodowiczem, Anna Marianna z Karolem Bokalskim.

Życiorysy dzieci Cypriana Strużyńskiego wpisały się trwale w historię ziemi sandomierskiej, a ich dzieci również w historię Polski. Życiorysy te warte są z pewnością oddzielnego opracowania.